Owe no one anything, except to love one another

Een dagje wat anders

Donderdag had ik een onderbreking van mijn dagelijkse werk: kinderen in een opvanghuis inenten tegen Tyfus. Het opvanghuis was aan de ander kant van de stad. Ik woon in het noorden en we moesten naar het westen. Gelukkig namen we de rondweg om de stad heen. Een ritje met wat minder verkeersopstoppingen en meer  uitzicht op de groene rijstvelden. In het opvanghuis verblijven 180 kinderen. Een derde woont er en de rest komt overdag voor onderwijs, maar woont op straat of in een armoedig huis. We waren met z'n vijven en dan is 180 kinderen een prikje geven in een uurtje gedaan. Een enkeling kroop weg en wilde toch liever geen prik van een zo'n wit eng uitziende mevrouw.

's Avonds waren ik en verschillende docenten van de universiteit uitgenodigd op een bruiloft. De zoon van één van de chauffeurs trouwde. Ik kende de chauffeur niet eens, laat staan zijn zoon. Het is hier de gewoonte dat de familie de gasten uitnodigt en niet het bruidspaar zelf. (Bij deze nodig ik jullie dus ook allemaal uit voor de bruilof van mijn broer: 10 september, tijd en plaats volgt.) Een huwelijk is een verbinding van twee families. En daarbij probeer je als familie indruk te maken op de andere. Dus docenten uitnodigen van de universiteit scoort goed. Helemaal als het je lukt om ook een paar blanken uit te nodigen. Vandaar dat er nogal wat foto's van mij en Alex gemaakt werden.

We gingen er met een bus vol docenten naar toe. Aldaar kregen we eten voorgeschoteld. Eindelijk kon ik weer eens met mijn handen eten! Maar ze zagen mij zo tobben dat ze een vork en mes voor mij regelden. Het probleem is namelijk dat het eten nog te warm was om beet te pakken met m'n vingertoppen. Na een half uurtje gingen we er weer vandoor. Het bruidspaar heb ik niet gezien. Ik weet nog steeds niet wat het verschil is tussen met je collega's naar een bruiloft gaan en met je collega's uit eten gaan. Misschien hebben jullie suggesties.....

Een onderbreking van mijn dagelijkse werk..... Dan wordt het toch eens tijd om mijn dagelijkse werk te omschrijven. Uiteindelijk ga ik hier meer les geven als dat ik dacht. En het lijkt me leuk. En het betekent ook dat ik mijn Engels toch goed genoeg acht om les te geven.

Ik ben nog niet begonnen met het les geven omdat de studenten nu tussen twee semesters in zitten. Het Spring-Semester is in april afgerond met examens. Deze laatste twee weken hebben de studenten vakantie en in mei begint het Summer-Semester. Dan begint voor mij ook het echte werk. Nu bereid ik vooral lessen voor. Dat kost mij mega veel tijd. Eerst de stof voor mezelf opfrissen, dus zorgen dat ik de Engelse tekst snap. Vervolgens dat in een powerpoint gieten. Met dank aan http://www.mijnwoordenboek.nl/ kom ik een heel eind! Het is niet zo eenvoudig als een Engels verslag op de middelbare school. Daar kon ik nog teksten in vermelden wat ik niet snapte. Het ging er mij om dat de docent een mooi Engels verslag door kon nemen. Maar nu moet ik onderwijzen, moet ik zelf snappen waar het om gaat om mijn kennis over te brengen. En dat vraagt behoorlijk wat tijd. Maar ik moet zeggen dat ik het leuk vind om mijn kennis op te frissen en om te zetten in lesmateriaal.

Daarnaast ga ik in mei in ieder geval één dag per week naar het ziekenhuis om vier leerlingen te begeleiden. En ik hoop dat ik nog een andere stageplaats mag begeleiden. Ik hoop jullie volgende week meer over het Bengaalse ziekenhuis leven te kunnen vertellen!

Groetjes,

Corina

Reacties

Reacties

grootzus

Hey, gaaf dat je wat meer mag lesgeven! Als je me even laat overvliegen, kom ik je wel helpen, lijkt me supertof! Trouwens, ik geef ook meer les dan de bedoeling. Maar dan in 't Nederlands :-). Komende week ga ik er weer 4 dagen voor. (5 dagen kan niet, want vrijdag is het Koninginnedag). Groetjes!!!

Jonnie

Zo gaaf hoor dat je mag lesgeven. Het lijkt me erg leuk, maarja met mijn klootjes Engels gaan ze me daar echt niet snappen. Succes hoor.
Groetjes

Mir

En niet onbelangrijk bij de bruiloft: universitair docenten en buitenlanders brengen vast ook relatief dure cadeaus mee. Of hoefde dat hier niet?
Leuk dat je les gaat geven! Succes!

Krijntje

HAHAHA, geweldig jouw verhaal over die bruiloft.

En tegelijk ook arm...

Leuk dat je geniet van het lessen maken
veel succes
zegen!

Christa

Je ziet er wel heel erg witjes uit tegenover die bruine kinderen, of vind je jezelf al aardig bruin worden?
Leuk dat je nu echt les gaat geven, spannend hoor!
Succes!

Cora B

Wauw, weer coole verhalen zeg! Bedankt voor de uitnodiging ;-)

Succes met het voorbereiden en geven van je lessen!

Luci Schermers

Als g.v.-er van het IJsselland Ziekenhuis lees ik je verhalen en volg je zo van grote afstand. Wat een ervaringen doe je op, als verpleegkundige en als mens. Heel bijzonder!

Thirza

Heej Coter,

Wat schrijf je leuk, zeker een secretaris:) of schrijfster geweest in een vorig leven van je, geheel in de lijn van t denken daar ;).
Ik neem aan dat Alex de betreffende bruidegom is. Grappig om te lezen zeg, zo anders dan in nederland. Pas maar op, want straks kom k echt bij de bruiloft van je broer haha.
Nou, straks kun je beter engels dan veel nederlanders!
Kunnen de mensen daar een beetje engels?
Suczegen met lesgeven enzo!
Liefs Thirz

Aafke Z

Hoi Corina!

Leuk om je verhalen steeds weer te lezen!! Ik zou zo even om de hoek bij je willen kijken ;-) Verlang je niet af en toe even naar het groene, schone, stille Stolwijk?? Nou, geniet er nog maar met volle teugen van en tot na de zomer maar weer, op koor!

Groetjes Aafke

Leonie

Waar is nou je nieuwe verhaal?:s

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!